Opinia prawna
W sprawie interpretacji ustawy o zmianie ustawy o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, wprowadzonym nowelizacją z dnia 22 grudnia 2000r.(Dz.U.Nr 5 poz. 45 z 2001r).


Zgodnie z art. 4a ust. 1 ustawy z dnia 16 grudnia 1994r.o negocjacyjnym systemie kształtowania przyrostu wynagrodzeń u przedsiębiorców oraz o zmianie niektórych ustaw, wprowadzonym nowelizacją z dnia 22 grudnia 2000r. (Dz.U.Nr 5 poz. 45 z 2001r.), pracownikom samodzielnych publicznych zakładów opieki zdrowotnej przysługuje od 1 stycznia 2001r. przyrost przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia, nie niższy niż 203 złote miesięcznie, w przeliczeniu na pełny wymiar czasu pracy, łącznie ze skutkami wzrostu wszystkich składników wynagrodzenia.

Natomiast według art. 4a ust. 2 tej ustawy w roku 2002 przyrost ten nie może być niższy od kwoty ustalonej zgodnie z wzorem zamieszczonym w tym przepisie, to jest 110 złotych. Problemy interpretacyjne przepisu art. 4a cytowanej ustawy powstały między innymi dlatego, że przepis ten został w trybie nagłym - w wyniku porozumienia zawartego po proteście pielęgniarek - wprowadzony do ustawy regulującej system kształtowania przyrostu wynagrodzeń w innej sferze działalności, a mianowicie u przedsiębiorców a także ze względu na złożoną konstrukcję jurydyczną przepisu

Przede wszystkim jednak z uwagi na użycie w art. 4a cytowanej ustawy zwrotu "pracownikowi przysługuje" należy uznać ten przepis jako wprowadzający podwyżkę ustawową o kwotę 203 złote miesięcznie w 2001r. i o dalszą kwotę 110 złotych miesięcznie (obliczoną według podanego wzoru) w 2002r. Stanowisko takie znalazło potwierdzenie w Uchwale Sądu Najwyższego - Izba Administracyjna, Pracy i Ubezpieczeń Społecznych - z dnia 10 stycznia 2002r. III ZP 32/2001(opublikowanej OSNAP i US 2002/10 poz. 229), a ostatnio także w wyroku Trybunału Konstytucyjnego. Zarówno z cytowanego przepisu jak i z powyższej uchwały Sądu Najwyższego wynika, że pracodawca obowiązany był od stycznia 2001r. dokonać podwyżki wynagrodzenia w wysokości co najmniej 203 złote miesięcznie. Zgodnie z przyjętą zasadą ustalania wynagrodzenia, kwota 203 złote jest kwotą brutto, a więc bez odliczenia zaliczki na podatek dochodowy i części składki na ubezpieczenie społeczne obciążającej pracownika.

Przepis art. 4a ust. 1 cytowanej ustawy zobowiązał pracodawcę do wypłaty wynagrodzenia w wysokości uwzględniającej podwyżkę o 203 złote. Podwyżka ta powodowała trwały wzrost wynagrodzenia, które z kolei od stycznia 2002r. - w myśl art. 4a ust.2 - należało ponownie podwyższyć o dalszą kwotę 110 złotych miesięcznie.

W porównaniu z 2000 rokiem wynagrodzenie pracownika sp zoz winno zatem być w roku 2002 wyższe miesięcznie o co najmniej 313 złotych brutto.

Należy dodać, że pracownikowi przysługuje roszczenie o podwyższenie przeciętnego miesięcznego wynagrodzenia o powyższe kwoty, to znaczy może dochodzić ich przed sądem w razie ich niewypłaceni przez sp zoz w ogóle, bądź w określonej wyżej wysokości.

Cytowany przepis nie wprowadził ustawowej podwyżki na lata następne, a zatem pracownicy sp zoz nie mogą już na jego podstawie domagać się w 2003r. dalszej podwyżki płac ponad kwoty 203 złote + 110 złotych, wynikające z podwyższenia wynagrodzeń w latach 2001 i 2002.


Bydgoszcz, dnia 6 stycznia 2003r.

Jacek Marczak
Radca prawny


Bydgoszcz, dnia 29 listopada 2001r.

Pytania prawne:

1.
Czy przepisy dotyczące wystawiania recept na leki refundowane przez lekarzy, a zwłaszcza rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 18 maja 2001 r w sprawie recept lekarskich ( Dz. U. Nr 51 ) oraz inne przepisy dotyczące wykonywania zawodu lekarza i funkcjonowania zakładów opieki zdrowotnej oraz powszechnego ubezpieczenia zdrowotnego upoważniają dyrekcje zakładów opieki zdrowotnej do zobowiązania lekarzy zatrudnionych w tych zakładach do składania oświadczenia o treści jak niżej?

2.
Czy odmowa podpisania przez lekarza Oświadczenia jak niżej może być skuteczną prawnie podstawą do wyciągnięcia konsekwencji służbowych wobec tego lekarza przez dyrekcję zakładu opieki zdrowotnej.


Oświadczenie:


Oświadczam, że:

1. Będę ponosić pełną odpowiedzialność za ordynowanie leków, materiałów medycznych, środków leczniczych i pomocniczych zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa oraz uwzględnieniem zasady nie przekraczania granic potrzeby koniecznej w myśl przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 maja 2001 r. w sprawie recept lekarskich - Dz. U. Nr 51.
2. Recepty refundowane będę wystawiać zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami prawa określającymi sposób, tryb ich wystawiania oraz wzór. Recepty będą opatrzone pieczęcią zgodną ze wzorem określonym przez Regionalną Kasę Chorych.
3. W przypadku wystawienia recepty nie spełniającej warunków refundacji zobowiązuję się do zwrotu należności za zakwestionowane przez kasę chorych wystawione recepty z przyczyn wymienionych w pkt 1 i 2.

 


ODPOWIEDŹ


W odpowiedzi na powyższe pytania i przedstawionej treści "Oświadczenia" w kwestii ordynowania leków i wystawiania recept, przedstawionego lekarzom do podpisu przez Dyrekcję SP ZOZ wyjaśniamy co następuje:

Zaopatrzenie w leki i materiały medyczne przysługuje osobom ubezpieczonym na podstawie recepty wystawionej przez lekarza, a w środki pomocnicze i lecznicze środki techniczne - na zlecenie lekarza. Kryteria udzielania ubezpieczonym świadczeń zdrowotnych wynikających między innymi z art. 4 ust. 3 ustawy z dnia 06 lutego 1997r. o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym ("...w ramach środków finansowych posiadanych przez Kasę Chorych i powinny odpowiadać aktualnej wiedzy i praktyce medycznej") oraz z art. 4 ustawy z dnia 05. 12. 1996r. o zawodzie lekarza ("...zgodnie ze wskazaniami aktualnej wiedzy medycznej, dostępnymi metodami i środkami zapobiegania, rozpoznawania i leczenia chorób, zgodnie z zasadami etyki zawodowej oraz należytą starannością").

Nadto - w ramach stosunku pracy - lekarz ma obowiązek stosować się do poleceń przełożonych, jeżeli nie są one sprzeczne z przepisami prawa lub umową o pracę (art. 100 § 1 Kodeksu pracy). Odpowiedzialność materialną pracowników regulują przepisy Kodeksu pracy (art. 114 - 127). Żaden z tych przepisów nie przewiduje składania w tym zakresie szczególnych oświadczeń, poza przypadkiem przyjęcia przez pracownika mienia z obowiązkiem zwrotu lub do wyliczenia się.

Nie istnieje zatem podstawa do żądania od lekarzy złożenia oświadczenia o treści, jak w przedstawionym załączniku. Co najwyżej ZOZ - jeżeli uzna to za potrzebne - może zawiadomić lekarzy (przypomnieć im) o ich obowiązkach.

Niezależnie od tego warto zwrócić uwagę, że powołane w pkcie 1 oświadczenia przepisy rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 18 maja 2001r. w sprawie recept lekarskich określają jedynie sposób i tryb wystawiania recept a nie ingerują w zasadność ordynowania leków. Wypada też zauważyć, że sformułowanie o "nieprzekroczeniu granic koniecznej potrzeby" przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych zostało wykreślono z art. 4 ust. 3 ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym w wyniku jej nowelizacji z dnia 20 lipca 2001r.

Nadto wyjaśniam, że nawet podpisanie oświadczenia o tej treści nie pozwala zakładowi pracy na potrącenie ustalonej przez niego, czy też przez Kasę Chorych kwoty, a jedynie mogłoby być podstawą do żądania jej zapłaty. W razie odmowy zapłaty przez lekarza, to ZOZ musiałby wystąpić do Sądu i dochodzić wskazanej kwoty oraz udowodnić, że poniósł szkodę w takiej właśnie wysokości i to wskutek nienależytego wykonania przez lekarza jego obowiązków.

Zarząd Krajowy OZZL - na podstawie opinii prawnej radcy prawnego Jacka Marczaka


14 marca 2002r.

Pytanie:
Jestem członkiem OZZL, pracuję w szpitalu - publicznym ZOZ-ie w ........

Chciałbym się dowiedzieć,czy pracodawca może odmówić lekarzowi w trakcie specjalizacji zgody na wymagane do specjalizacji staże oraz czy istnieje maksymalny limit, np. roczny ilości stażu.
z poważaniem ...........

Odpowiedź:
Szanowny Panie Doktorze,

Odpowiadając na list Pana Doktora wyjaśniam, że w myśl § 10 ust. 5 rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 marca 1999r. w sprawie lekarzy i lekarzy stomatologów (Dz.U.Nr 31 poz. 302 z późn.zm.) - pracodawca lekarza wydaje zgodę na odbywanie specjalizacji przed złożeniem przez lekarza wniosku o rozpoczęcie specjalizacji. Zgoda ta obejmuje uczestniczenie lekarza w całym procesie specjalizacji, w tym odbywanie staży kierunkowych. Przepisy nie przewidują możliwości cofnięcia tej zgody, czy też obowiązku wyrażania dodatkowej zgody na poszczególne części specjalizacji, na przykład na odbywanie staży kierunkowych. Inaczej mówiąc, raz wyrażona zgoda wiąże pracodawcę. Zgodnie z § 29 cytowanego rozporządzenia Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej ustala na każdy rok liczbę miejsc dla lekarzy, którzy mogą corocznie rozpocząć specjalizację w danej specjalności, uwzględniając możliwości prowadzenia specjalizacji przez właściwe jednostki organizacyjne oraz dostępność świadczeń zdrowotnych w danej dziedzinie medycyny. Minister ustala też corocznie liczbę miejsc i przydziela środki na specjalizacje odbywane w określonych specjalnościach w ramach rezydentury.

Z szacunkiem Jacek Marczak - Radca prawny OZZL


14 marca 2002 r.

Pytanie:
Uprzejmie proszę o wykładnię prawną w sprawie umów cywilno-prawnych na wykonywanie świadczeń zdrowotnych na zasadach Art. 35 Ustawy o ZOZ. Pracujemy w szpitalu ZOZ ......Kasa Chorych nie dopuszcza tej formy zatrudnienia lekarzy powołując się na opinię UNUZ, natomiast nie przedstawiając jej do wglądu świadczeniodawcom.

Odpowiedź:

Szanowny Panie Doktorze,
Przyznam, że nie bardzo rozumiem motywów nie dopuszczenia stosowania art. 35 ustawy o zakładach opieki zdrowotnej. Przepis ten w sposób jednoznaczny stanowi, że samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej może udzielać zamówienia na świadczenia zdrowotne niepublicznemu zakładowi opieki zdrowotnej, w zakresie zadań określonych w jego statucie, a także osobie wykonującej zawód medyczny w ramach indywidualnej praktyki (w tym lekarskiej) oraz grupowej praktyce lekarskiej. Umowę taką zawiera się po przeprowadzeniu konkursu ofert. Nie ma więc żadnych przeszkód prawnych do zawierania przez SP ZOZ tego rodzaju umów, a zastosowanie tej formy udzielania świadczeń zdrowotnych jest suwerenną decyzją SP ZOZ.

Z szacunkiem mgr Jacek Marczak Radca prawny OZZL



Na tak postawione pytanie można odpowiedzieć: tak, nie, albo nie wiadomo i każda odpowiedź będzie prawidłowa. Prawo przewiduje bowiem aż trzy rodzaje reprezentatywności związków zawodowych.

W myśl ustawy o Komisji Trójstronnej ( art. 6 ust.2 ustawy ). - za reprezentatywne organizacje związkowe uznaje się ogólnokrajowe związki zawodowe, ogólnokrajowe zrzeszenia (federacje) związków zawodowych i ogólnokrajowe organizacje międzyzwiązkowe (konfederacje) zrzeszające co najmniej 500 000 pracowników Posiadanie tego rodzaju reprezentatywności daje następujące uprawnienia:
- Prawo udziału w Komisji Trójstronnej,
- Prawo opiniowania założeń i projektów aktów prawnych w zakresie objętym zadaniami związków zawodowych. Nie dotyczy to założeń projektu budżetu państwa oraz projektu ustawy budżetowej, których opiniowanie regulują odrębne przepisy,
- Prawo występowania z wnioskami o wydanie lub zmianę ustawy albo innego aktu prawnego w zakresie spraw objętych zadaniami związku zawodowego. Wnioski dotyczące ustaw związek kieruje do posłów lub organów mających prawo inicjatywy ustawodawczej. W przypadku aktów prawnych niższego rzędu wnioski kieruje się do organów uprawnionych do ich wydania.
OZZL nie posiada tego rodzaju reprezentatywności.

W myśl kodeksu pracy: rozróżnia się reprezentatywność ponadzakładową i zakładową.

Reprezentatywność ponadzakładową ( art. . 241.17. § 1 kodeksu pracy) posiada ta organizacja związkowa ponadzakładowa, która zrzesza:
1) co najmniej pięćset tysięcy pracowników lub
2) co najmniej 10% ogółu pracowników objętych zakresem działania statutu, nie mniej jednak niż dziesięć tysięcy pracowników, lub
3) największą liczbę pracowników, dla których ma być zawarty określony układ ponadzakładowy.

Reprezentatywność tego rodzaju została stworzona przede wszystkim dla celów zawierania ponadzakładowych układów zbiorowych pracy. Posiadanie tej reprezentatywności daje określonemu związkowi prawo veta na zapisy ponadzakładowego układu zbiorowego pracy, co oznacza, że bez zgody tego związku nie może być zawarty układ zbiorowy ponadzakładowy.

OZZL posiada tego rodzaju reprezentatywność, stwierdzoną przez sąd.

Reprezentatywną zakładową organizacją związkową (art. 241.25a. kodeksu pracy) jest organizacja związkowa:

1) będąca jednostką organizacyjną albo organizacją członkowską ponadzakładowej organizacji związkowej uznanej za reprezentatywną na podstawie art. 241.17. § 1 pkt 1 ( czyli zrzeszającej co najmniej 500 tysięcy pracowników) pod warunkiem że zrzesza ona co najmniej 7% pracowników zatrudnionych u pracodawcy, lub

2) zrzeszająca co najmniej 10% pracowników zatrudnionych u pracodawcy.

Jeżeli żadna z zakładowych organizacji związkowych nie spełnia wymogów, o których mowa wyżej reprezentatywną zakładową organizacją związkową jest organizacja zrzeszająca największą liczbę pracowników.

Istnieje możliwość uzyskania reprezentatywności zakładowej jeszcze w ten sposób, że członkowie jednego związku nie mającego cechy reprezentatywności zakładowej ( na przykład Związku Zawodowego Anestezjologów) wskażą na inny związek, bardziej liczny ( na przykład OZZL),jako na ten, który będzie ich reprezentował w negocjacjach dotyczących zakładowego układu zbiorowego pracy. Wówczas sumuje się liczbę członków danego związku (OZZL) i tych członków innego związku ( ZZA) , którzy wybrali dany związek (OZZL) na swojego reprezentanta i - jeżeli ta liczba osiągnie 10% załogi - to związek ten ( OZZL) uzyskuje cechę reprezentatywności zakładowej.

Głównym przywilejem reprezentatywnej organizacji zakładowej jest prawo veta wobec treści zakładowego układu zbiorowego. Jeżeli organizacja związkowa nie ma reprezentatywności zakładowej, to nie ma prawa sprzeciwić się skutecznie treści układu zbiorowego, a zatem w danym zakładzie pracy może zostać zawarty układ zbiorowy, który będzie przewidywał niekorzystne rozwiązania dla członków danego - niereprezentatywnego - związku ( na przykład płace lekarzy mogą być niższe niż płace salowej). Na szczęście - na treść układu zbiorowego musi wyrazić zgodę również druga strona układu czyli pracodawca ( dyrektor).

Drugi przywilej reprezentatywnych organizacji zakładowych wiąże się z ustalaniem zakładowego regulaminu wynagradzania, regulaminów nagród i premiowania, regulaminu zakładowego funduszu świadczeń socjalnych, planu urlopów lub regulaminu pracy, a także okresów rozliczeniowych, o których mowa w art. 129 § 1.01. oraz w art. 129.04. § 2 zdanie drugie i § 3 Kodeksu pracy. We wszystkich tych sprawach związki zawodowe, działające na terenie zakładu pracy powinny wypracować wspólne stanowisko - aby ich głos był wiążący dla pracodawcy. Jeżeli wszystkie związki zawodowe działające w zakładzie pracy nie zdołają ustalić wspólnego stanowiska, to wystarczy aby to wspólne stanowisko ustaliły związki zakładowe reprezentatywne. Dopiero jeżeli one nie uzgodnią stanowiska wspólnego - decyzję podejmuje pracodawca.

Zakładowe związki reprezentatywne mają jeszcze ten przywilej, że większa ilość ich działaczy jest chroniona (przed zwolnieniem lub zmianą warunków umowy o pracę ) niż w przypadku związku niereprezentatywnego(art. 32 ustawy o związkach zawodowych - obowiązuje od 1 lipca 2003 r.) .

OZZL może mieć reprezentatywność zakładową w jednych zakładach, a w innych - nie posiadać jej.

Związek nie będący zakładowym związkiem reprezentatywnym korzysta ze wszystkich innych praw związku zawodowego zakładowego. Ustawa o związkach zawodowych określa te prawa:

Art. 26. Do zakresu działania zakładowej organizacji związkowej należy w szczególności:

1) zajmowanie stanowiska w indywidualnych sprawach pracowniczych w zakresie unormowanym w przepisach prawa pracy,

2) zajmowanie stanowiska wobec pracodawcy i organu samorządu załogi w sprawach dotyczących zbiorowych interesów i praw pracowników,

3) sprawowanie kontroli nad przestrzeganiem w zakładzie pracy przepisów prawa pracy, a w szczególności przepisów oraz zasad bezpieczeństwa i higieny pracy,

4) kierowanie działalnością społecznej inspekcji pracy i współdziałanie z państwową inspekcją pracy,

5) zajmowanie się warunkami życia emerytów i rencistów.

Każdy związek zawodowy na terenie zakładu pracy - również nie posiadający reprezentatywności zakładowej ma zatem prawo do : udziału w negocjacjach warunków wynagrodzeń, układu zbiorowego, regulaminu wynagradzania, regulaminu pracy itp. itd. - zgodnie z ustawą o związkach zawodowych. A zatem jakiekolwiek próby wyeliminowania OZZL z takich rozmów pod pretekstem braku reprezentatywności zakładowej są bezprawne.


Bydgoszcz dnia 18 sierpnia 2005r.

Krzysztof Bukiel
Przewodniczący ZK OZZL

Pan Mecenas
Jacek Marczak
Radca Prawny OZZL

Szanowny Panie Mecenasie,

Proszę o odpowiedź na następujące pytania prawne:

Czy lekarz prowadzący prywatny gabinet lekarski jest zobowiązany udostępniać dokumenty dotyczące leczonych przez siebie chorych - na żądanie prokuratury?

 

Czy w pojęciu "udostępnianie dokumentów" mieści się również sporządzanie kopii tych dokumentów, ich uwierzytelnianie oraz wysyłanie do prokuratury ?

 

Jeżeli w pojęciu "udostępnianie dokumentów" mieści się również sporządzanie kopii tych dokumentów, ich uwierzytelnianie oraz wysyłanie do prokuratury - czy te działania powinny być wykonywane przez lekarza i na jego koszt?

 

Jeżeli lekarz prowadzący prywatny gabinet lekarski - na żądanie prokuratury - sporządza kopię dokumentów leczonych przez siebie pacjentów, dokonuje ich uwierzytelnienia i przesyła do prokuratury - czy ma prawo do otrzymania od prokuratury zwrotu kosztów poniesionych w związku z tymi działaniami, w tym kosztów związanych z koniecznością poświęcenia określonej ilości czasu na wykonanie tych czynności ?

 

 

Z wyrazami szacunku

Krzysztof Bukiel


 

Szan.Pan

Krzysztof Bukiel
Przewodniczacy Zarządu Krajowego OZZL

 

Szanowny Panie Przewodniczący,

W odpowiedzi na pytanie Pana Przewodniczącego przedstawiam następujący pogląd prawny:

Ad. 1 Istnieje obowiązek udostępnienia przez lekarza prowadzącego prywatny gabinet lekarski dokumentacji dotyczącej leczonych przez niego pacjentów na żądanie prokuratora, niezbędnej w związku z prowadzonym postępowaniem przygotowawczym (dochodzeniem, śledztwem), choć podstawą prawną tego żądania nie może być art. 15 § 2 Kodeksu postępowania karnego, który to prepis nakłada obowiązek udzielenia pomocy organom prowadzącym postępowanie karne na instytucje państwowe, samorządowe i społeczne.

Ad. 2 i 3 Zgodnie z § 18 ust. 1 i § 20 ust. 1 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 lipca 2001r. w sprawie rodzajów indywidualnej dokumentacji medycznej, sposobu jej prowadzenia oraz szczegółowych warunków jej udostępniania (Dz.U.Nr 83 poz. 903), dokumentację pacjenta udostępnia się do wglądu lub umozliwia sporządzenie z niej wypisów, odpisów lub kopii, na koszt wnioskodawcy, chyba, że uprawniony podmiot żąda udostępnienia oryginałów tej dokumentacji.

Z przepisu tego wynika, że lekarz nie ma obowiązku wykonywać wypisy, odpisy lub kopie dokumentów, lecz tylko umożliwić ich sporządzenie wnioskodawcy, który też winien ponieść koszt ich sporządzenia.

Ad. 4 W przypadku, gdy czynności, o których mowa wyżej, dokonuje - na żądanie prokuratora - lekarz prowadzący prywatny gabinet lekarski, nie mogą go obciążać rzeczywiste koszty związane z realizacją zadania zleconego przez prokuratora. Niewątpliwie świadczy on bowiem określony nakład pracy i ponosi także koszty materiałowe. Tak więc kosztami związanymi z wykonywaniem zleconego zadania będą zarówno koszty osobowe (koszt roboczogodziny osoby realizującej zadanie), jak i materiałowe (papier, druk, koperty, znaczki itp.).

Lekarz nie jest zobowiązany do ponoszenia wydatków dotyczących sporządzenia wypisów, odpisów i kopii dokumentacji i ich ekspedycji. Koszty te należy zaliczyć do wydatków Skarbu Państwa w rozumieniu art. 618 § 1 K.p.k.. Wprawdzie wypłaty z tego tytułu nie są wprost wymienione w art. 618 § 1 K.p.k., lecz wyliczenie w tym przepisie wydatków ponoszonych przez Skarb Państwa nie jest wyczerpujące, a ma charakter przykładowy, o czym świadczy użyte w nim słowo "w szczególności".

Istnieje nadto - ze względów systemowych - potrzeba zachowania spójności rozwiązań prawnych w zakresie określenia wydatków jako składnika kosztów sądowych. W postępowaniu cywilnym do wydatków należą opłaty należne innym osobom lub instytucjom (art. 4 ust. 3 usatwy z dnia 13 czerwca 1967 o kosztach sądowych w sprawach cywilnych (jedn. tekst: Dz.U z 002r. Nr 9 poz. 88).

Uznać zatem należy, że koszty, o których mowa wyżej, stanowią wydatek Skarbu Państwa w postępowaniu karnym. Zachodzi przy tym przypadek określony w § 3 art. 618 K.p.k., braku przepisów regulujących wysokość tego wydatku; w takim razie o wysokości danego wydatku decyduje prokurator, mając na uwadze faktyczny koszt dokonania danej czynności.

W praktyce - w przypadku znacznej częstotliwości żądania przez Prokuraturę przesyłania jej danych dotyczących pacjentów, byłoby przydatne ustalenie przez lekarza z Prokuraturą sposobu realizacji jej zleceń, kosztów ich wykonania i sposobu rozliczenia.

Oczywiście, skierowanie zapytania w tym przedmiocie do Ministra Zdrowia, a zwłaszcza do Ministra Sprawiedliwości, jest uzasadnione, ze względu na brak szczegółowych regulacji i praktykę, która jest dolegliwa i krzywdząca dla lekarzy.

Z wyrazami szacunku

/-/ Jacek Marczak Radca prawny


Bądź na bieżąco

Zapisz się do naszego newslettera i bądź na bieżąco.

i icon

Zarzad krajowy OZZL

ul. Gdańska 27, 85-005 Bydgoszcz

mail icon

+48 52 372 08 83

ozzl@ozzl.org.pl