Bydgoszcz dnia 10 czerwca 2006r.

Komunikat
o przebiegu i wynikach posiedzenia Krajowego Komitetu Strajkowego i Zarządu Krajowego OZZL

Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy obradował dnia 09.06.2006r. w Warszawie w siedzibie Naczelnej Rady Lekarskiej.

W pierwszym punkcie posiedzenia przedstawiono sprawozdanie dotyczące przebiegu akcji strajkowej w całym kraju. Ustalono, że w chwili obecnej (09 czerwca) czynną akcję strajkową prowadzą 63 szpitale. Do tej pory strajk został zawieszony, po osiągnięciu porozumienia między dyrekcją a strajkującymi, w 61 szpitalach, co daje łączną liczbę 124 szpitali, które strajkowały lub jeszcze strajkują. W dalszych 116 szpitalach prowadzone są spory zbiorowe, które mogą doprowadzić do kolejnych strajków. Między innymi, kolejne strajki rozpoczną się w województwie pomorskim, gdzie od 12 czerwca strajk zapowiedziało 7 szpitali, w tym 3 szpitale gdyńskie. W niektórych szpitalach doszło do podpisania porozumienia w trakcie trwania sporu zbiorowego. Łączna ilość placówek opieki zdrowotnej, gdzie miał lub ma miejsce spór zbiorowy z dyrekcją wynosi ok. 250, co stanowi nieco ponad 1/3 wszystkich szpitali publicznych w Polsce.

Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy OZZL ocenili, że strajki prowadzone przez organizacje terenowe (zakładowe i międzyzakładowe) OZZL oraz spory zbiorowe powinny być kontynuowane do czasu przyznania przez dyrekcje szpitali, gdzie odbywa się strajk ( lub prowadzony jest spór) postulowanych podwyżek. Jedynymi podmiotami uprawnionymi do podjęcia decyzji o losach strajku jest organizacja terenowa OZZL, która strajk ogłosiła.

Obradujący ocenili propozycje rządowe dotyczące zmian w ochronie zdrowia, przedstawione przez ministra zdrowia w trakcie debaty sejmowej w dniu 07 czerwca. Stwierdzono, że propozycja zwiększenia wynagrodzeń pracowników służby zdrowia, polegająca na zwiększeniu funduszu płac SPZOZ-ów, niezależnie od wyceny świadczeń przez NFZ nie jest dobrym rozwiązaniem, bo narusza zasadę równości, nie obejmuje wszystkich pracowników zatrudnionych w opiece zdrowotnej, ani wszystkich zakładów oraz burzy dotychczasowy system alokacji środków. Lepszym rozwiązaniem byłoby zwiększenie wyceny świadczeń przez NFZ w takim stopniu, który pozwoliłby na 30% wzrost kosztów pracy oraz zobowiązanie dyrektorów placówek do podjęcia rokowań z reprezentacją pracowników w sprawie odpowiedniego wzrostu płac.

Obradujący negatywnie ocenili też program zmian w ochronie zdrowia na najbliższe lata. Chociaż niektóre propozycje idą w odpowiednim kierunku (np. wprowadzenie koszyka świadczeń gwarantowanych, ubezpieczeń dodatkowych, zwiększenie ilości środków publicznych na ochronę zdrowia), to zmiany te są dalece niewystarczające aby poprawić w sposób zasadniczy sytuację w polskiej służbie zdrowia. Głównymi wadami propozycji rządowych są:
- zbyt mała ilość środków publicznych przeznaczonych na służbę zdrowia w stosunku do deklarowanego zakresu świadczeń gwarantowanych (4,7 % PKB, podczas, gdy już w początkach lat 90-tych XX wieku było 5,1% PKB),
- nieokreślenie roli koszyka świadczeń gwarantowanych (czy jego zakres będzie dostosowany do faktycznych możliwości finansowych państwa czy koszyk będzie miał charakter życzeniowo - propagandowy, jak dotychczas),
- brak jasnego stwierdzenia o konieczności udziału środków prywatnych w finansowaniu części świadczeń zdrowotnych,
- pozostawienie monopolu NFZ,
- pozostawienie tzw. konkursu ofert, który pozwala na limitowanie świadczeń (kolejki, szara strefa i korupcja) i zaniżanie cen za świadczenia (zadłużanie szpitali, wyzysk pracowników służby zdrowia).
Intencją OZZL jest aby postulowany wzrost wynagrodzeń personelu medycznego nastąpił w wyniku wprowadzenia zmian systemowych w ochronie zdrowia, które spowodują nie tylko likwidację wyzysku pracowników, ale także limitowania świadczeń, kolejek, szarej strefy i korupcji. Koniecznymi elementami tych zmian powinno być:
- zrównoważenie nakładów na opiekę zdrowotną  z zakresem świadczeń gwarantowanych (włączenie środków prywatnych, obok publicznych, do legalnego "obiegu" w służbie zdrowia),
- wymuszenie efektywnego i oszczędnego wydatkowania środków przeznaczonych na ochronę zdrowia, poprzez wprowadzenie konkurencji między ubezpieczycielami, szpitalami, przychodniami, innymi zakładami opieki zdrowotnej i lekarzami.

OZZL deklaruje współpracę z rządzącymi we wprowadzaniu tego rodzaju reformy służby zdrowia. Dobrą podstawą takiej reformy mógłby być projekt "Racjonalnego Systemu Opieki Zdrowotnej", opracowany przez OZZL i kilkanaście innych opiniotwórczych organizacji ze służby zdrowia i spoza niej. Jednocześnie OZZL zapowiada, że nie zrezygnuje ze swoich postulatów płacowych odnoszących się do lekarzy (100% podwyżka wynagrodzeń lub minimalna płaca dla lekarzy 5 tys. złotych brutto za jeden etat w roku 2007). Jeśli Rząd nie wprowadzi reformy służby zdrowia, postulowanej przez związek i inne środowiska medyczne, OZZL będzie domagał się wprowadzenia tych podwyżek w ramach obecnego systemu. 

W związku z powyższym, Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy OZZL zalecają, aby organizacje terenowe ( zakładowe i międzyzakładowe) OZZL, które są w sporze zbiorowym z dyrekcją  i uzyskały spełnienie pierwszego postulatu (wzrostu wynagrodzeń o 30% w tym roku) nie kończyły strajku, ale go przerywały (zawieszały) z zapowiedzią jego wznowienia, jeśli nie będzie spełniony drugi postulat (wzrostu wynagrodzeń o 100 % lub do minimum 5 tys. zł. za jeden etat w roku 2007). Zobowiązano również przewodniczących organizacji regionalnych OZZL do podjęcia działań mających na celu objęcie sporami zbiorowymi tych wszystkich szpitali, które dotychczas jeszcze takich sporów nie wszczęły, aby odsetek szpitali publicznych,  gotowych do strajku na początku roku 2007 był zbliżony do 100%.

Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy OZZL negatywnie oceniły zapowiedź usunięcia ze stanowiska dyrektora szpitala MSWiA w Łodzi, przedstawioną przez Ministra MSWiA. Pretekstem do tej dymisji miałoby być narażenie szpitala na straty przez podpisanie porozumienia o podwyżkach płac dla strajkujących - rzekomo nielegalnie - lekarzy. W tezach Ministra MSWiA jest wiele nieprawdziwych stwierdzeń:
- Nie jest prawdą, iż strajk lekarzy w szpitalu MSWiA  w Łodzi był nielegalny. Samo podejrzenie o nielegalność, sformułowane przez kogokolwiek (nawet ministra) nie upoważnia do takiego stwierdzenia. Tylko sąd może wydać wyrok o nielegalności. Inne podejście oznaczałoby złamanie najbardziej podstawowej zasady państwa prawa. Stanowisko OZZL dotyczące sporu o legalność strajków lekarzy przedstawione było wcześniej i jest dostępne na stronie internetowej związku, zostało również zawarte w ostatnim liście OZZL do Rzecznika Praw Obywatelskich.
- Dyrektor szpitala MSWiA w Łodzi dobrze postąpił nie wypełniając polecenia o zwolnieniu dyscyplinarnym lekarzy, uczestników strajku. Gdyby to uczynił, naraziłby się na odpowiedzialność karną, że przeszkadza w legalnie prowadzonym sporze zbiorowym i strajku oraz odpowiadałby za dodatkowe koszty, jakie poniósłby szpital, który musiałby wypłacić odszkodowanie dla lekarzy nieprawnie zwolnionych z pracy. Zwolnienie strajkujących lekarzy musiałoby również oznaczać zamknięcie szpitala, co oznaczałoby istotne ograniczenie dostępu do świadczeń zdrowotnych dla dotychczasowych i potencjalnych pacjentów szpitala.
- Dyrektor szpitala MSWiA w Łodzi dobrze postąpił przyznając podwyżki postulowane przez strajkujących lekarzy. Doprowadził w ten sposób do przerwania strajku, który generował straty, a zatem uchronił zakład przed pogorszeniem jego kondycji finansowej. Dobrze zrobił podnosząc karygodnie niskie wynagrodzenia specjalistów, bo uchronił w ten sposób - przynajmniej na jakiś czas - swój szpital przed odpływem kadry medycznej. Twierdzenie Ministra MSWiA, że nie wolno dać podwyżek dla lekarzy bo spowoduje to zadłużenie szpitala (lub jego zwiększenie) dowodzi, iż minister nie rozumie, że najważniejszym elementem świadczeń zdrowotnych są ludzie, a nie mury szpitala, sprzęt, czy leki. Bez ludzi żadne świadczenia nie będą udzielane. Bez podwyżek płac nie będzie tych ludzi. Chyba, że zmusi się ich do pracy siłą, co - oczywiście - nie jest możliwe w państwie prawa. Minister MSWiA, odmawiając podwyżek płac dla lekarzy opowiedział się za utrzymaniem wyzysku personelu medycznego w Polsce, co jest sprzeczne z zasadami sprawiedliwości i solidarności społecznej, zawartymi w Konstytucji RP.  Zarząd Krajowy OZZL wyśle do Ministra MSWiA swoją opinię dotyczącą zamiaru zwolnienia dyrektora szpitala MSWiA w Łodzi.

Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy OZZL z żalem stwierdziły, że dotychczasowe apele OZZL o dialog rządzących z lekarzami pozostały bez odpowiedzi. Przypomniano, że OZZL wysłał - w ostatnim czasie - następujące listy:

Na żaden z powyższych listów nie było odpowiedzi, ani innej reakcji. W tym czasie rządzący rozmawiali o sposobie zakończenia strajków lekarzy ze związkami zawodowymi, które w żadnej mierze nie reprezentują lekarzy. Jedyną odpowiedź otrzymaliśmy od Rzecznika Praw Obywatelskich, który zaprosił nas na rozmowy w dniu 20 czerwca 2006r.

Krajowy Komitet Strajkowy i Zarząd Krajowy OZZL postanowiły wystosować list do prezesa PiS z prośbą o spotkanie, w celu zapoznania władz PiS z postulatami strajkujących i programem zmian w ochronie zdrowia opracowanym przez OZZL i inne współpracujące ze związkiem organizacje.

Obradujący postanowili, że sprawa strajku i dalszych działań związanych z postulatami przedstawionymi przez OZZL będzie głównym tematem najbliższego Sprawozdawczo Wyborczego Krajowego Zjazdu Delegatów OZZL, który odbędzie się w pierwszym tygodniu października b.r.

W imieniu ZK OZZL
Krzysztof Bukiel - przewodniczący ZK OZZL