Krajowy Komitet Strajkowy OZZL - 03.10.1997r.
Uchwała nr 1/97
podjęta w dniu 3 października 1997r.
na zebraniu Krajowego Komitetu Strajkowego
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL postanowił kontynu-ować dotychczasowe formy protestu orzeczniczego w oczeki-waniu na rozmowy z nowym rządem. Jednocześnie Krajowy Komitet Strajkowy zwraca się z listem otwartym do przewod-niczących AWS, ROP i UW aby przypomnieć postulaty protestującego od ponad roku środowiska lekarskiego.
Krajowy Komitet Strajkowy
Uchwała nr 2/97
podjęta w dniu 3 października 1997r.
na zebraniu Krajowego Komitetu Strajkowego
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL ustanawia Komisję mającą na celu rozdysponowanie środków zgromadzonych na koncie "lekarze lekarzom - pomoc dla powodzian".
Przewodniczącym Komisji zostaje dr Andrzej Sokołowski z Regionu Gdańskiego OZZL, członkami - przewodniczący Regionów OZZL dotkniętych powodzią.
Zarząd Krajowy OZZL zobowiązuje przewodniczących Regionów OZZL dotkniętych powodzią do przekazania na najbliższe posiedzenie Zarządu Krajowego konkretnych propozycji rozdziału pomocy.
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL
List otwarty
Szanowni Panowie
Marian Krzaklewski - Przewodniczący AWS
Leszek Balcerowicz - Przewodniczący UW
Jan Olszewski - Przewodniczący ROP
Szanowni Panowie,
Od ponad roku trwa w Polsce bezprecedensowy, prowadzony w różnych formach, protest środowiska lekarskiego. Wbrew twierdzeniom poprzedniej koalicji rządzącej, protest ten nie ma żadnego politycznego kontekstu. Nie jest również próbą wywalczenia sobie lepszej pozycji przez lekarzy kosztem innych pracowników służby zdrowia lub kosztem pacjentów.
Przypominamy to, co podkreślaliśmy wielokrotnie. Naszym celem jest doprowadzenie do rzeczywistej reformy ochrony zdrowia tak, aby dawała ona pacjentom uzasadnione poczucie bezpieczeństwa, a lekarzom możliwości osiągania satysfakcji zawodowej i materialnej.
Przypominamy również warunki, jakie powinien - naszym zdaniem - spełniać nowy system ochrony zdrowia aby osiągnięte zostały powyższe cele.
- Należy odpolitycznić i zdemonopolizować finansowanie służby zdrowia, przez umożliwienie funkcjonowania wielu, konkurujących ze sobą instytucji ubezpieczenia zdrowotnego.
- Każdy obywatel powinien mieć prawo wyboru firmy ubezpieczeniowej, prawo wyboru lekarza i zakładu medycznego.
- Powinien powstać rynek usług medycznych, a wszyscy uczestniczy tego rynku muszą być równoprawni.
- Należy przeprowadzić szeroką i uczciwą prywatyzację zakładów ochrony zdrowia , co ułatwi ich sprawne działanie.
- Zawód lekarza powinien stać się zawodem wolnym, to znaczy takim, którego przedstawiciele - w możliwie najszerszym zakresie - są właścicielami i organizatorami swojego miejsca pracy oraz sami, w sposób równoprawny negocjują cenę za swoje usługi z kasami ubezpieczenia zdrowotnego.
- Przed wprowadzeniem ubezpieczeń zdrowotnych należy zdecydowanie zwiększyć nakłady na służbę zdrowia z budżetu państwa, do co najmniej 6% PKB.
Wiele z przedstawionych wyżej zasad znalazło się w programach ugrupowań, którym Panowie przewodniczą, szczególnie w programie AWS i ROP. Wierzymy, że programy te nie były tylko przedwyborczą propagandą i oczekujemy ich konsekwentnej realizacji. Wymagać to będzie m. innymi: uchylenia obecnej ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, zatrzymania usamodzielniania zakładów ochrony zdrowia w warunkach skrajnego niedoboru środków na ich funkcjonowanie, weryfikacji dotychczasowego sposobu kontraktowania usług lekarskich.
Mamy również nadzieję, że w dyskusji nad nowym kształtem polskiej służby zdrowia i statusem naszego zawodu głos lekarzy nie zostanie tym razem zlekceważony , a dalszy protest naszego środowiska okaże się rychło bezzasadny.
Z wyrazami szacunku
Krajowy Komitet Strajkowy ( Zarząd Krajowy)
Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy
Uchwała Programowa IV Krajowego Zjazdu Lekarzy
(projekt)
IV Krajowy Zjazd Lekarzy określa w niniejszej uchwale główne zadania samorządu lekarskiego bieżącej kadencji. Uchwała nie zastępuje ani w niczym nie uszczupla ustawowych celów i uprawnień izb lekarskich.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy stwierdza, że pomimo wielu zmian ustrojowych przeprowadzonych w naszym Kraju, lekarze pozostają nadal w ogromnej większości słabo opłaconymi pracownikami najemnymi. Rzeczywistymi i kompetentnym pracodawcą lekarzy zatrudnionych w publicznej ochronie zdrowia jest państwo, które określa w ustawie budżetowej oraz innych ustawach i rozporządzeniach warunki zatrudnienia i wynagradzania lekarzy, a także ogólne warunki finansowe funkcjonowania zakładów publicznej ochrony zdrowia. W takiej sytuacji przerzucanie odpowiedzialności za niskie wynagrodzenia lekarzy i fatalną kondycję tych zakładów na ich dyrektorów jest nadużyciem ze strony przedstawicieli rządu.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy stwierdza, że wobec faktycznego monopolu państwa na zatrudnienie lekarzy powinna istnieć prawna możliwość dwustronnego negocjowania warunków tego zatrudnienia na szczeblu centralnym. Stronami rokowań powinni być: kompetentnymi reprezentanci rządu i przedstawiciele lekarzy delegowani przez samorząd lekarski i związki zawodowe skupiające wyłącznie lekarzy. Zjazd zobowiązuje Naczelną Radę Lekarską do działań mających doprowadzić do takich negocjacji.
Państwowy system ochrony zdrowia spowodował - oprócz uzależnienia finansowego lekarzy - także ich uzależnienie polityczne od rządzących. Usytuowanie zawodu lekarza jako funkcjonariusza państwowego pozwoliło rządzącym na traktowanie nas w sposób instrumentalny dla osiągania swoich politycznych celów.
Tak było i jest za sloganem bezpłatnej służby zdrowia, utrzymywanej kosztem naszych płac i zrzucania na nas odpowiedzialności za faktyczną selekcję chorych do deficytowych badań i zabiegów leczniczych. Podobny charakter miała sprawa tzw. aborcji na życzenie, realizowanej - w zamierzeniach części polityków - nawet za cenę wolności sumienia lekarzy.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy stanowczo protestuje przeciwko takiemu przedmiotowemu traktowaniu środowiska lekarskiego przez polityków. Jedynym sposobem uniknięcia w przyszłości takiej sytuacji jest uniezależnienie nowego systemu ochrony zdrowia od wpływów politycznych. Zasadniczym krokiem w tym kierunku i naczelnym celem samorządu lekarskiego będzie doprowadzenie do tego aby zawód lekarza stał się zawodem wolnym, to jest takim, którego przedstawiciele - w sposób możliwie najszerszy - są właścicielami i organizatorami swojego miejsca pracy; sami negocjują swoje wynagrodzenia z tymi, którzy korzystają z usług lekarskich: sami - przy udziale swojego samorządu - określają zasady wykonywania swojego zawodu oraz zdobywania i podnoszenia kwalifikacji.
Aby doprowadzić do tego celu muszą być stworzone odpowiednie warunki funkcjonowania systemu ochrony zdrowia w Polsce. Są one następujące:
- demonopolizacja funkcji płatnika za usługi medyczne, istnienie wielu instytucji ubezpieczenia zdrowotnego, konkurujących ze sobą o ubezpieczonych i o lekarzy,
- autonomia systemu wobec władz politycznych - instytucje ubezpieczenia zdrowotnego powinny same określać warunki ubezpieczenia takie, jak wysokość składki, zakres ewentualnych dopłat pacjentów, zasady odpłatności za leki, zakres świadczeń gwarantowanych ubezpieczeniom,
- szeroka prywatyzacja zakładów ochrony zdrowia,
- stworzenie rynku usług medycznych - bez uprzywilejowania jakichkolwiek podmiotów np. w postaci dofinansowania ze strony państwa,
- odpowiednie obniżenie podatków dla obywateli w celu zgromadzenia przez nich odpowiednich środków na ubezpieczenie zdrowotne.
Oceniając w powyższym kontekście uchwaloną przez Parlament ustawę o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym, IV Krajowy Zjazd Lekarzy potwierdza jej zdecydowanie negatywną ocenę wyrażoną wcześniej przez przedstawicieli samorządu lekarskiego.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy zdecydowanie lepiej ocenia społeczny projekt analogicznej ustawy, przedstawiony Parlamentowi przez Prezydenta Lecha Wałęsę. Przewiduje on bowiem szereg oczekiwanych przez lekarzy zmian.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy zobowiązuje Naczelną Radę Lekarską, inne ogniwa izb lekarskich oraz wszystkich lekarzy do podejmowania działań mających na celu taką nowelizację ustawy o powszechnym ubezpieczeniu zdrowotnym aby zawierała ona przedstawione wyżej oczekiwania środowiska lekarskiego.
Za jedno z najważniejszych zadań w tym zakresie IV Krajowy Zjazd Lekarzy uważa oddolne tworzenie porozumień (zrzeszeń) lekarzy tej samej specjalności lub tego samego "pionu" np. lekarzy podstawowej opieki zdrowotnej, lekarzy chirurgów, lekarzy anestezjologów itp. Porozumienia te staną się zalążkiem przyszłych zrzeszeń lekarzy kas chorych, a w obecnym systemie państwowej służby zdrowia będą miały na celu zrównoważenie pozycji lekarzy w negocjowaniu warunków zatrudnienia z monopolistycznym państwowym pracodawcą lub, w przypadku kontraktowania usług lekarskich, z monopolistycznym zleceniodawcą - dysponentem publicznych pieniędzy przeznaczonych na ochronę zdrowia.
IV Krajowy Zjazd Lekarzy zobowiązuje Naczelną Radę Lekarską i Okręgowe Rady Lekarskie do udzielania jak najszerszej pomocy organizacyjnej, prawnej i finansowej - w miarę swoich możliwości - w tworzeniu porozumień (zrzeszeń) lekarzy oraz w doprowadzeniu do negocjowania nowych warunków zatrudnienia lekarzy.
W przypadku lekarzy - pracowników najemnych miesięczna płaca zasadnicza powinna wynosić:
- dla lekarzy stażystów 1 x aktualna średnia miesięczna płaca krajowa (amp)
- dla lekarzy po stażu, bez specjalizacji: 1,5 amp
- dla lekarzy z I stopniem specjalizacji: 2,5 amp
- dla lekarzy z II stopniem specjalizacji: 3,5 amp.
W odniesieniu do lekarzy prywatnie praktykujących powinien obowiązywać wzorcowy cennik usług lekarskich opracowany przez Naczelną Radę Lekarską.