Krajowy Komitet Strajkowy OZZL - 05.09.1997r.

1. Uchwała nr 1/97
2. Uchwała nr 2/97
3. Uchwała nr 3/97
4. Uchwała nr 4/97
5. Uchwała nr 5/97
6. Uchwała nr 6/97
7. Uchwała nr 7/97
8. Uchwała nr 8/97
9. Stanowisko w sprawie sprawozdawczości
10. Opinia Prawna - dotycząca świadectw rekompensacyjnych

Uchwała nr 1/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Zarząd Krajowy OZZL upoważnia redaktora naczelnego Biuletynu Informacyjnego OZZL do prowadzenia rozmów z podmiotami działającymi na rynku wydawniczym w celu dofinansowania biuletynu, poszerzenia jego objętości i zawartości merytorycznej oraz podniesienia poziomu edytorskiego. Ostateczną decyzję w sprawie wydawania pisma w nowym kształcie podejmie Prezydium Zarządu Krajowego OZZL po wysłuchaniu szczegółowych informacji redaktora naczelnego.

Uchwała nr 2/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Krajowy Komitet Strajkowy anuluje uchwałę nr 3 z dnia 13 czerwca 1997r. w sprawie listy partii nie popieranych przez OZZL w najbliższych wyborach do Parlamentu

Uchwała nr 3/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Krajowy Komitet Strajkowy OZZL zwraca się do Wojskowej Izby Lekarskiej o poparcie działań OZZL w dążeniach do zmiany systemu ochrony zdrowia i poprawy sytuacji materialnej lekarzy.

Zwracamy się do lekarzy wojskowych aby nie zgadzali się być narzędziem pacyfikowania protestu ich cywilnych kolegów.

Uchwała nr 4/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

1. Krajowy Komitet Strajkowy postanawia wydzielić fundusz pomocy dla lekarzy którzy w sposób zorganizowany zwalniają się z pracy.
2. Krajowy Komitet Strajkowy postanawia przekazać wstępnie 10.000 zł. na powyższy fundusz,
3. Krajowy Komitet Strajkowy zobowiązuje wszystkie organizacje terenowe o przekazywanie na powyższy fundusz dodatkowych 10% uzyskanych ze swoich wpływów składkowych.
4. Regulamin funduszu zostanie przekazany do organizacji Terenowych za pośrednictwem Regionów.

Uchwała nr 5/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Krajowy Komitet Strajkowy postanawia przesunąć termin nadzwyczajnego Krajowego Zjazdu Delegatów na okres po wyborach do Parlamentu.

Uchwała nr 6/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Krajowy Komitet Strajkowy potwierdza kontynuowanie dotychczasowych form protestu prowadzonego przez Związek to jest:

1. zaniechanie wypełniania wszelkiej sprawozdawczości statystycznej,
2. nie wydawanie druków L-4
3. nie wydawanie kart zgonów
4. nie wypełnianie książeczek RUM-u
5. nie organiczanie przepisywania "zielonych recept"
6. wchodzenie w zakładowe spory zbiorowe OZZL z dyrektorami placówek medycznych

Krajowy Komitet Strajkowy przypomina o swoim stanowisku z dnia 1 września 1997 w związku z przypadkami zmuszania lekarzy do uzupełniania sprawozdawczości statystycznej w tym zwłaszcza numerów statystycznych choroby lub przyczyny zgonów.

Uchwała nr 7/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Zarząd Krajowy OZZL stanowczo protestuje przeciwko takiej interpretacji przez Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej ustawy z dnia 6 marca 1997r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej oraz utraty niektórych wzrostów lub dodatków do emerytur i rent (Dz. U. Nr 30 poz. 164), która uniemożliwia bezpłatne nabycie świadectw rekompensacyjnych za wynagrodzenie dyżurowe lekarzom dyżurującym wówczas w macierzystych zakładach na podstawie oddzielnych umów o prace. Ponieważ lekarza łączyły z macierzystym pracodawcą dwa stosunki pracy, świadectwa rekompensacyjne należą się z obydwu tytułów. Zarząd Krajowy OZZL żąda od Ministra Zdrowia i Opieki Społecznej przywrócenia tym lekarzom prawa do otrzymywania świadectw rekompensacyjnych za umowę (wynagrodzenia) dyżurowe.

Uchwała nr 8/97
Krajowego Komitetu Strajkowego
podjęta w dniu 5 września 1997r.

Krajowy Komitet Strajkowy OZZL wyraża stałą gotowość podjęcia natychmiastowych dwustronnych negocjacji OZZL z Rządem RP w sprawie warunków zatrudnienia lekarzy w placówkach państwowej służby zdrowia.

STANOWISKO

W związku z przypadkami zmuszania lekarzy do uzupełniania sprawozdawczości statystycznej w tym zwłaszcza numerów statystycznych choroby lub przyczyny zgonów Krajowy Komitet Strajkowy OZZL oświadcza.

Zaniechanie wszelkiej sprawozdawczości statystycznej jest formą protestu ogłoszonego przez Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy w związku z brakiem jakichkolwiek możliwości prawnych prowadzenia dwustronnych zbiorowych negocjacji, dotyczących warunków pracy i wynagradzania lekarzy zatrudnionych w publicznej służbie zdrowia między reprezentacją zawodową lekarzy, a ministerstwem zdrowia - reprezentującym bezpośrednich pracodawców lekarzy. Jest to również protest przeciwko nieuwzględnieniu innych postulatów środowiska lekarskiego w sprawach dotyczących ochrony zdrowia takich, jak zwiększenie nakładów na państwową służbę zdrowia z budżetu państwa i wprowadzenie reformy ochrony zdrowia zgodnie z oczekiwaniami społeczeństwa i środowiska lekarskiego.

Ten rodzaj protestu nie stanowi żadnego zagrożenia dla zdrowia lub życia pacjentów .

Co więcej sprawozdawczość statystyczna prowadzona w dotychczasowej formie stanowi naruszenie tajemnicy lekarskiej, do przestrzegania której lekarze są zobowiązani Kodeksem Etyki Lekarskiej .

Decyzja o akcji protestacyjnej została podjęta przez Zarząd Krajowy Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy i to na niego spada odpowiedzialność za protest. Lekarzy, którzy przystąpili do protestu nie można z tego powodu w żaden sposób dyskryminować. Pracownik nie może być bowiem dyskryminowany - zgodnie z ustawą o związkach zawodowych - z powodu wykonywania przez niego uchwał związku zawodowego , do którego należy lub który upoważnił do reprezentowania swoich interesów zawodowych.

W przypadku powyższego protestu dodatkowym czynnikiem zobowiązującym wszystkich lekarzy, nie tylko członków OZZL , do zastosowania się do niego jest fakt, że decyzję o proteście polegającym między innymi na zaniechaniu wszelkiej sprawozdawczości statystycznej podjęła również Naczelna Rada Lekarska , co zostało potwierdzone licznymi uchwałami Rady. Przestrzeganie uchwał samorządu lekarskiego i solidarne jego wspieranie w działaniach mających na celu obronę interesów i dobrego imienia lekarzy należy do obowiązków członków izby lekarskiej. Niezastosowanie się do uchwał samorządu lekarskiego mogłoby narazić lekarza na konsekwencje prawne , zgodnie z ustawą o izbach lekarskich z pozbawieniem prawa wykonywania zawodu włącznie. W tym przypadku łamanie prawa można zarzucić nie lekarzom stosującym się do zaleceń swojego samorządu, ale tym lekarzom - dyrektorom zakładów ochrony zdrowia, którzy przeszkadzają w prowadzeniu protestu.

Krajowy Komitet Strajkowy OZZL

Opinia prawna

W związku z sygnalizowanymi przypadkami nie umieszczania w spisie osób uprawnionych do nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych lekarzy z tytułu pełnionych przez nich w okresie od dnia 01 lipca 1991r. do dnia 28 czerwca 1992r. dyżurów zakładowych i w nawiązaniu do treści pisma Podsekretarza Stanu w Ministerstwie Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 30. 06. 1997r. do Dyrektorów Państwowych Szpitali Klinicznych znak KSP/398/C/97, wyrażam następujący pogląd prawny:

Osoby uprawnione do nieodpłatnego nabycia świadectw rekompen-sacyjnych z tytułu niepodwyższenia wynagrodzeń i uposażeń w sferze budżetowej z powodu niestosowania, w okresie od dnia 01 lipca 1991r. do dnia 28 czerwca 1992r., przepisów w zakresie kształtowania środków na wynagrodzenia i uposażenia w tej sferze wymienia ustawa z dnia 06 marca 1997r. o zrekompensowaniu okresowego niepodwyższania płac w sferze budżetowej.....( Dz. U. Nr. 30 poz. 164 ) w art. 3 pkt. 1. W myśl pkt. 1 lit. a tego artykułu do osób tych należą między innymi pracownicy zatrudnieni w państwowych jednostkach sfery budżetowej, w tym lekarze zatrudnieni przez publiczne zakłady opieki zdrowotnej.

Uprawnienie do nabycia świadectw rekompensacyjnych jest zatem uzależnione od istnienia stosunku pracy a wysokość należności dla ustalenia łącznej wartości nominalnej świadectw należnych pracownikowi określona jest w ust. 1 załącznika do cytowanej ustawy. Należy przy tym zwrócić uwagę na to ,że każda osoba może - w granicach prawa - zawrzeć jedną bądź więcej umów o pracę z kilkoma lub tym samym pracodawcą, nie jest natomiast możliwe, z uwagi na bezwzględnie obowiązujące przepisy o czasie pracy, zawarcie z jednym pracodawcą umowy o pracę w wymiarze przekraczającym pełny wymiar czasu pracy. Konsekwencją nieuznawania pełnienia dyżurów zakładowych przez lekarzy za pracę w godzinach nadliczbowych było wynikająca z § 10 ust. 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 27 grudnia 1974r. w sprawie niektórych obowiązków i uprawnień pracowników zatrudnionych w zakładach służby zdrowia ( Dz. U. Nr. 51 poz. 326 ze zm.) - możliwość zobowiązania ich do pełnienia dyżuru zakładowego, bądź też zawarcia ( dodatkowej ) umowy o pełnienie dyżurów zakładowych. Jeżeli zawarta została z lekarzem umowa o pracę o pełnienie dyżurów zakładowych, to został tym samym nawiązany nowy, odrębny od podstawowego zatrudnienia, stosunek pracy.

W takim przypadku, również z tytułu tego dodatkowego stosunku pracy, przysługuje lekarzowi prawo do nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych w ilości ustalonej zgodnie z przypisem 1 zamieszczo-nym w załączniku do cytowanej ustawy, to jest proporcjonalnie do czasu pracy wynikającego z tej dodatkowej umowy ( ewentualnie faktycznie przepracowanego na jej podstawie ).

Cytowana ustawa bowiem w żadnym ze swych przepisów nie ogranicza powyższego uprawnienia do jednego stosunku pracy w sytuacji, gdy pracownika łączy z kilkoma bądź nawet jednym pracodawcą więcej niż jedna umowa o pracę.

Ograniczenie takie nie wynika również z przepisów rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 22 maja 1997r. w sprawie spisów osób uprawnionych do nieodpłatnego nabycia świadectw rekompensacyjnych, ( Dz. U. Nr. 51 poz. 328 ) które to przepisy - zresztą - zgodnie z delegacją ustawową określają jedynie zakres danych zawartych w spisach osób uprawnionych oraz wzory tych spisów, tryb sporządzania spisów i wzory stosownych zawiadomień.

Jeżeli natomiast z lekarzem nie została zawarta odrębna umowa o pracę o pełnienie dyżurów zakładowych, to - zgodnie z powyższą argumentacją - nie przysługują mu z racji ich pełnienia świadectwa rekompensacyjne.