Krajowy Komitet Strajkowy OZZL - 12.02.1997r.
- List do Pana Józefa Oleksego
- Instrukcja dotycząca ulotki dla pacjentów
- Ulotka dla pacjentów - obowiązujący wzór Krajowego Komitetu Strajkowego OZZL
- Opinia prawna - dotycząca aktów zgonu
Szanowny Pan
Józef Oleksy
Przewodniczący SDRP
Warszawa
Szanowny Panie Przewodniczący,
Kilka dni temu zaproponował Pan publicznie przeciwnikom politycznym Pańskiej partii, będącym w opozycji do obecnej koalicji spór na merytoryczne argumenty i przedstawienie przez nich konkretnych propozycji rozwiązania ważnych problemów stojących przed społeczeństwem i państwem.
Ogólnopolski Związek Zawodowy Lekarzy jest - w sprawach dotyczących ochrony zdrowia - w zdecydowanej opozycji do Pańskiej partii i rządzącej koalicji. Od dłuższego czasu zabiegamy o publiczną dyskusję na temat ochrony zdrowia, w tym szczególnie na temat reformy tak zwanej służby zdrowia z przedstawicielami Pańskiej partii i koalicji rządzącej. Niestety do takiej debaty nie może dojść głównie z powodu, że Pańscy Koledzy nie mają ochoty publicznie dyskutować na powyższe tematy z przedstawicielami naszego Związku.
Cieszymy się zatem z Pańskiego wezwania do pojedynku na argumenty. Oczekujemy wyznaczenia miejsca i czasu, jesteśmy gotowi. Cóż warte jest słowo Przewodniczącego SDRP?
Z wyrazami szacunku
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL
Instrukcja
dotycząca wykonania i rozprowadzania ulotki do pacjentów.
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL przesyła wzór jednolicie obowiązującej ulotki do pacjentów.
Ulotka winna być dwustronna i posiadać format arkusza A-5.
Ulotkę należy rozprowadzać w jak największej liczbie przychodni i szpitali. Miejscem rozprowadzania winny być gabinety lekarskie, rejestracje i sekretariaty oddziałów.
Należy wprowadzić zwyczaj automatycznego wydawania ulotki pacjentom którzy otrzymują jakąkolwiek dokumentację.
Należy także podjąć współpracę z Okręgowymi Izbami Lekarskimi w celu szerszego jej rozprowadzania.
Nakład należy stale uzupełniać.
W razie potrzeby treść ulotki będzie aktualizowana przez Krajowy Komitet Strajkowy Ogólnopolskiego Związku Zawodowego Lekarzy.
Ulotkę można zamówić w Zakładach Graficznych "Nowator" spółka z o.o. ul. Stryjska 2/4 81-506 Gdynia tel. (0-58) 24-31-00 wew. 33 lub (0-58) 22-24-72 fax. (0-58) 22-03-85 kontakt p. Andrzej Buczkowski lub wykonać we własnym zakresie na koszt Zarządu Regionu lub Oddziału Terenowego OZZL.
Krajowy Komitet Strajkowy OZZL
(pierwsz strona ulotki)
DRODZY PACJENCI
UPOMNIJCIE SIĘ O SWOJE PRAWA!!!
Wszechwładna administracja pod pretekstem "bezpłatnej" służby zdrowia odbiera Wam pieniądze i zamiast zapewnić leczenie na właściwym poziomie marnotrawi je na inne często niezgodne z Waszym interesem cele.
Podporządkowany administracji system służby zdrowia jest przyczyną przedwczesnej śmierci większości z Was.
Rząd i administracja robią wszystko, żeby zniechęcić lekarzy do pracy.
Większość z Was po wielu latach pracy przedwcześnie umiera i nie ma nawet możliwości skorzystać z wypracowanej emerytury.
Nie dajcie się oszukiwać - domagajcie się prawa do decydowania o własnych pieniądzach, abyście mogli sami zadbać o Wasze zdrowie i życie. Żaden urzędnik lepiej tego od Was nie zrobi.
Wprowadzony przez Rząd system obowiązkowych tak zwanych " ubezpieczeń zdrowotnych" uzależnia Was znowu od administracji, która będzie ograniczać Wasze świadczenia i decydować jak będziecie leczeni, często wbrew Waszym potrzebom.
(druga strona ulotki)
Od wielu miesięcy środowisko lekarskie prowadzi spór z Rządem.
Dążymy do wprowadzenia uczciwego systemu ochrony zdrowia, w którym nie ma miejsca na korupcję i łamanie praw pacjentów.
Chcemy, aby Pacjenci, a nie wszechwładna administracja mogli decydować o zarobkach lekarzy.
Jak dotąd Rząd nie jest zainteresowany takimi rozwiązaniami, które przywracają prawa obywatelom.
Być może afery, które ujrzały światło dzienne są odpowiedzią na pytanie dlaczego tak się dzieje.
Lekarze
Opinia prawna
w sprawie powstrzymania się od wypełniania kart zgonu
Ustawa z dn. 31 stycznia 1959r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (Dz. U. Nr 47 z 1977r. poz. 298, zm. Dz. U. Z 1989 Nr 29 poz. 154, z 1990r. Nr 34 poz. 198, z 1991. Nr 64 poz. 271) przewiduje w art. 11, że zgon i jego przyczyna powinny być ustalone przez lekarza, leczącego chorego w ostatniej chorobie a w razie niemożności dopełnienia tego, stwierdzenie zgonu i jego przyczyny powinno nastąpić w drodze oględzin dokonanych przez lekarza publicznego zakładu opieki zdrowotnej, lub w razie jego braku przez inna osobę, powołaną do czynności przez właściwy do spraw zdrowia i opieki społecznej organ gminny lub administracji rządowej.
Wymienione wyżej osoby stwierdzają zgon i jego przyczyny w sporządzonych w tym celu kartach zgonu, wypełnianych w dwóch egzemplarzach według określonego wzoru.
W ust. 7 artykułu 11 cyt. ustawy na lekarzy stwierdzających zgon i jego przyczynę nałożono obowiązek udzielenia właściwym organom gminy lub administracji rządowej na żądanie dla celów statystycznych wyjaśnień odnoszących się do faktu zgonu i jego przyczyny.
W wydanym na podstawie delegacji zawartej w ust. 3 art. 11 cyt. ustawy rozporządzeniu z dn. 3 sierpnia 1961r. (Dz. U. Nr 39 poz. 202) Minister Zdrowia i Opieki Społecznej określił między innymi, że kartę zgonu oprócz lekarza może wystawić starszy felczer albo felczer zatrudniony w przychodni bądź ośrodku zdrowia a w razie niemożności wystawienia przez te osoby z uzasadnionych powodów również odpowiednio przeszkolona pielęgniarka zatrudniona w wiejskim pielęgniarskim punkcie zdrowia.
Wzór karty zgonu ustalony został przez Zarządzenie Ministra Gospodarki Komunalnej z dn. 27 września 1962r. w sprawie treści i sposobu wypełniania kart zgonu (MP Nr 77 poz. 357 z późn. zm.)
Analiza cytowanych przepisów prowadzi do następujących wniosków:
Zamieszczenie przepisów o stwierdzenie zgonu w ustawie o cmentarzach i chowaniu zmarłych i systematyka tej ustawy wskazuje na to, że głównym celem tych przepisów jest administracyjno-organizacyjne uregulowanie pochówku osób zmarłych. Niejako "przy okazji" ustalony został przy tym obowiązek lekarza ale tylko w zakresie stwierdzenia zgonu i jego przyczyny, jako osoby mającej w tym względzie odpowiednie kwalifikacje. Nie jest to wszakże jedyna osoba mogąca dokonać takiego stwierdzenia, gdyż ustawa przewiduje powierzenie tego obowiązku także innym osobom powołanym przez organ administracji.
Należy także zwrócić uwagę na fakt, że ani w ustawie o zawodzie lekarza (Dz. U. Z 1950r. Nr 50 poz. 458 z późn. zm.) ani też w ustawie z dn. 30 sierpnia 1991r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz. U. Nr 91 poz. 408 z późn. zm.) obowiązków w tym zakresie nie przewiduje się. Co najwyżej może tu znaleźć zastosowanie regulacja z art. 1 ustawy o zawodzie lekarza o wydawaniu orzeczeń lekarskich.
Z art. 11 o cmentarzach ... wynika, że obowiązkiem lekarza jest stwierdzenie zgonu i jego przyczyny, a co za tym idzie wystawienie stosownego orzeczenia przez wypełnienie karty zgonu w tym zakresie.
Nasuwa się tu zastrzeżenie, że § 2 ust. 1 rozp. MZiOS z 3.08.1961r. stanowiący, że "wystawienie karty zgonu jest obowiązkiem lekarza, który ostatni w okresie 30 dni przed dniem zgonu udzielał choremu świadczeń leczniczych" jest przepisem wykraczającym poza zakres delegacji udzielonej Ministrowi w art. 11 ust. 3 ustawy o cmentarzach ... a nadto nakłada na lekarza obowiązki nie przewidziane w ustawie, co jest oczywiście niedopuszczalne.
Z uwagi na cel niniejszej opinii jej zakres należy ograniczyć do obowiązku lekarzy będących pracownikami publicznych zakładów opieki zdrowotnej. Wypada zatem stwierdzić, że organizowanie pracy lekarzy publicznego ZOZ i za wykonanie przez nich obowiązków pracowniczych odpowiadają ich pracodawcy.
Obowiązek zatem zorganizowania stwierdzenia zgonu i jego przyczyny ciąży na kierowniku właściwego publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Tenże zakład ponosi również wyłącznie odpowiedzialność cywilną wobec osób poszkodowanych (np. rodziny zmarłego) za ewentualne szkody przez nie poniesione (art. 120 § 1 kodeksu pracy).
Zakład ma prawo regresu wobec lekarza w granicach jego odpowiedzialności pracowniczej, to jest ograniczonej najwyżej do jego trzymiesięcznego wynagrodzenia, chyba że wyrządził on szkodę umyślnie, kiedy to - w razie naprawienia jej przez zakład - regres jest pełny.
Ewentualną odpowiedzialność lekarzy z tytułu naruszenia obowiązków pracowniczych należy ocenić w kontekście prowadzonej akcji strajkowej. Istotne jest więc stwierdzenie, że udział pracownika w legalnym strajku nie stanowi naruszenia obowiązków pracowniczych.